Hij gaat er vanuit dat je het onmogelijke na moet streven om het beste resultaat te bereiken. Op zijn vijftiende ging hij naar zee als lichtmatroos en op zijn achtentwintigste was hij kapitein op de koopvaardij. Al vroeg ontstond in hem de drang rond de wereld te zeilen met een eigen zeilschip. Hij had de boeken over het Polynesisch paradijs gelezen van schrijvers als Jack London, Somerset Maugham en Michener, maar ook de scheepsjournaals van andere zeilers zoals Robin Knox Johnston en Bernard Moitessier. Hij leerde al snel dat als je iets wilt je het op je eigen wijze moet doen. Hij volgde niemands voetsporen en sloeg advies van de 1001 adviseurs in de lucht. Hij zeilt zijn eigen scheepje, zoals hij het noemt.
In de tussentijd heeft hij er meer mijlen op zitten dan welke andere zeiler ook. De eerste keer zeilde hij rond de wereld tussen 1978 en 1985 met een "home built" catamaran, de OROWA. Hij legde 50.000 mijlen af van de ene oceaan in de ander. Hij bezocht duizend Polynesische eilanden. Zijn zoon Stefan werd op Paaseiland geboren. Maar het leven trekt haar eigen baan en hij kwam alleen terug. Eenmaal weer in Nederland kwam hij erachter dat er maar twee soorten mensen op de wereld zijn; diegene die altijd blijven dromen en diegene die de droom waar maken en dat laatste stelt de mens voor een nieuw dilemma. Wat dan?
Voor Henk bestaat zo'n dilemma niet. Achtereenvolgens zeilde hij drie catamarans solo en nonstop rond de wereld tussen 1989 en 1996. In 1989 met de 60 ft ALISUN J&B (ex Britsh Airways) met één stop in 158 dagen. Ten tweede in 1992/93 met de 60 ft ZEEMAN non stop in 147 dagen maar had 1200 mijl voor de finish een aanvaring met een container en werd met een schedelbasisbreuk door een Russisch schip van boord gehaald. De derde keer met de 71 ft C1000 non stop in 119 dagen maar hij kruiste niet de Lizard-Quessant lijn voorgeschreven door het WSSRC.Hoewel hij het wereldrecord niet haalde worden zijn reizen als wereldprestaties gezien. Hij ronde tot nu toe vier keer Kaap Hoorn.
Momenteel is hij net terug van zijn vijfde wereldreis. Anders dan anders. In plaats van oost naar west of van west naar oost trachte hij de wereld van noord naar zuid te ronden. Hij noemde het zijn onmogelijke reis en dat niet alleen door het ijs wat men in de Arctic tegen komt. De burocratie speelde hem parten, want zijn doel was de doorvaart boven Siberië langs en daar hebben de Russen wat moeite mee. Niet onbegrijpelijk als je weet dat zij 75.000 pk ijsbrekers gebruiken. Hij zeilde 20.000 mijl, om in de Bering Zee uit te komen. Toen hij in 2003 toestemming kreeg moest hij in Tiksi, midden in Siberië overwinteren bij temperaturen tot -52 C. In 2004 was de ijssituatie zo zwaar dat hij gered werd door de nucleaire ijsbreker Vaigach en het vrachtschip Yuriy Arshenevskiy om rond Kaap Cheljuskin te komen. Van Murmansk zeilde hij terug naar Nederland met in zijn hoofd de grootste ervaring van zijn leven, tot nu toe.
Het is een uitdaging. Het is stratego en niets is onmogelijk. Als je eenmaal een idee hebt kun je dit niet zo maar opgeven. "Je hebt pas verloren als je het opgeeft" is een ander slogan wat hij veel gebruikt.
Naast zeiler is Henk filosoof. Hij beziet de wereld als zijn werkterrein en kan hier hartstochtelijk over vertellen. Zijn EQ ( emotionele quotient ) bestaat uit zich zelf zijn. Droom niet, plan en maak de droom waar in het persoonlijke leven en in zaken. In zijn voordrachten vertelt hij hoofdzakelijk over zijn eigen ondernemingen, maar verliest niet uit het oog dat ondernemen juist ook aan de wal en in teamverband moet gebeuren. Ook al is Henk de Velde solozeiler, hij werkt nauw samen met zijn eigen PR/communicatie kantoor, sponsors, TV en pers. Sponsors werken graag met hem samen omdat hij waar voor hun geld geeft. Wat hij begint maakt hij af. Hij leeft op de kracht van herhaling en vernieuwing. Aan het eind van zijn lezingen en voordrachten, geïllustreerd met prachtig beeldmateriaal, laat hij zien hij dat ondernemen een avontuur is die je nooit uit de weg moet gaan. |